Saturday, March 21, 2009

Cant think of a title..

......hmmmm... last night was my first Household.. xempre mejo mang mang pa sa anung dapat gawin.. ahehe .. meJo nakakawindang lang kc super pray kameng lahat, and parang sobrang sarap lang ng feeling na marame akong nalalaman, mai natutunan and kung anU anu pa.. well, actually hndi namaN to ung dapat kong sabihin today.. wala lang nasabi ko lang namaN.. meJo maganda lang Ung nangyari kagabi.. and i blessed that i have this kind of community, it helps me alot to know more about myself and specially knowing God, but i dont want to look as a "BANAL".. well, obviously, malaking bagay ang nagawa ng SFC sa buhay ko , and im proud that im in that community,, sobrang blessed and pakiramdam ko super secured ako when im with them.. oha oha.. and i promised my self now, na hindi ako bibitaw sa magandang naumpisahan kong salihan..i find peace and satisfaction and for that sobrang nag uumapaw ung kasiyahan ko.. and now i much value everything...

i have a story kc, la lang parang sobrang sarap lang ng feeling i share sa lahat... and the story goes like this.. ahahhaa. parang kanta lang dba..

so, aUn friday morning ng pumasok ako sa office, then.. aun. 8 pm nga ang time Ko, and mejo napaaga ako dahil mai sinabayan ako.. so Aun, na nga,mejo masama tlga pakiramdam ko that day, kc sinusumpong na namaN ako ng kirot na Un, sa bahaging di Ko malaman san ba tlga nanggagaling.. so buti na nga lang mai kasama ako.. 7 palang nasa Ofis na ko ng xempre walang magawa.. tumambai ako sa Canteen, kumaen ng konti and uN.. palipas oras sa CR.. Sa di nakakaalam ng tambayan ko. CR po ang lageng pinaglilipasan ko ng oras.. la lang. mas tahimik and peaceful dun and la lang.. maganda ang cr ng company. ahaha..

so, 8 pm nag start na ang work .. auN.. by that time , patindi na ng patindi ung sakit na nararamdaman ko,, mejo, umaangal na tlga ako.. well, anu nga naman ba magagawa ng mga ofis mate KO kundi ,, pahinga ka nalang muna.. ahaha.. kahit nakauPo naman akO.. wenks.. so auN. sabi Ko kc parang mai puputoK.. ahahaha..

so, kahit super sakit , dedma.. lang mag bbreak namaN na eh..

so, auN,,11 past tlgang mamamatai na ata tlga ako sa sakit, so i decided na pumunta na sa doktor kO nun... kc aUn nga, nakita ko na pumutok na koo.. ( hmmm dinugO na tlga ako) so nag worry na ko for myself .. di naman cgro tatanggi un Supervisor kO kc, emergency na nga tlga.. ang wirdo pa neto, mag isa lang tlga akO, hndi na ko nag pasama kung kaninO man.. kc nagagawa ko pa namaN maglakad..

pero hndi ito ung wento ko,... ahaha.. eto na...nga...

nag TXt ako dun sa Doktora ko kung nanDon pa sa Ospital kc MWF lang xa e.. and from 8-12 ng tanghali lang xa dun.. e 11:20 na ng makalabas ako ng Office, so parang alanganin na kung macheck up ako, perO, i never loose Hope na makahabol.. sabi ni Dok kung aabot ako sakto 12:15 sa ospital ma aaccomodate nia pa Ko.. so super Windang nako, kc kelangan nia na Ko matignaN, sobrang halo halo na ung nararamdaman Ko.. plus my bleeding pa ko..

i decided sa ATC na ko sumakay, and kamalasan , 4 palang kame sa Van.. and super worried na Ko, kc nga ganUn..hndi pwede umalis ung van ng hndi nagkakaron ng pasahero nang higit sa 10.. gahOl na Gahol nasa Oras... La na ko nagawa Kundi ang magdasaL, hawak hawak Ko ung puson, ko kc sakit tlga e..auN.. naiiyak na ko, kakadasal na sana tlga makahabol akO..

after 10 mins, mai dumating 5 mga lalake, so sabi ko yez, mai pasahero na, napa thankyou lord na Ko. .. kasO, auN, nagtanung lang, hndi pala sasakai, so nataranta na namaN ako.. kc 11;40 na YUn, la paden,. huhu.. so sabi ko, LOrd plz.. send an Angel to me.. Help nia KOo.. huhuh..

after 5 mins. ai naku, mai dumating, grupo ng mga istudyante,, and .. Un .. sa awa ng mahabaging panginoon. . Sumakai cla sa Van na sinasakyan KO. so, nabawasan na Ung worry ko.. so, aun umandar na nga ung vaN... 11:50 sakto on the way na kame... lang minuto nalng tlga..dba natitira...


parang super amazing grace lang tlga na nakarating ako ng moliNo doctors Hospital na saktong skto tlga sa 12:15 na cnabi ni doktora.. and parang isang miracle lang na from alabang to molino na kuha sa ilang minuto ung byahe, na nakapag jip pa ko nun ah.. super na amaze lang ako kc nga sarado sa 12:15 ung oras ng hospital..

halos naiyak ako sa tuwa.. so auN, agad naman akong na check up ni dok. ako nlang pala ang pasyenteng inaantay nia. nakakahiya man, perO ang galing ng pag kakataon na binigyan ako ng miracle ni Lord, na sa dasaL kong biglaan na YUn , di nia KO pinabayaan, at agad niang cnagot ung dasal ko.. patience lang din talaga ang ginawa ko.. keya ganUn naren..

so, auN lang po ung share Ko.. sobrang di ko to makaklimutaN, kc ng dahil sa mOment na Yun, parang mas nararamdaman kong walang impossible kung talagang marunong kang maniwala sa Dyos.. hehehe..

so, by this moment in time, kahit na mai kinahaharap akong karamdaman ngayUn, na pinipilit ko pang labanaN, i know goD has a purpose to me, alam ko na makakya ko to, and through the prayers and help of other people to me, alam ko. matatapos din aKo dito.. so, super blessed lang tlga ako na mai ganitong nangyari sa buhay ko,..

sarap pa talagang mabuhay lalo't alam mu mai mga taong pinapahalagahan ka..at nag mamahal sayo.. hehehe..


so aUn.. sana makaya ko lahat ng to' sa buhay ko.. and for that ... in gOd..we Praise..

1 comment:

  1. hehe keep bleeding love ka pala nun..

    iba talaga nagagawa ng prayers noh? at talagang may mga angels dito sa lupa.. ako may namit na kong isa sa bus, kaso gang ngayon di ko pa sya nakikita ulit eh, habang istorya lang nun.. congrats tol, nakakadalawang entry ka na mula ng buksan mo tong account mo.. keep updating lang uh, masaya kong nagiging updated din ako sa inyo.. yngat lagi, godbless sayo, godbless satin..

    ReplyDelete